
Denizli adı
Denizli şehri, ilk defa bugün şehrin 6 km. kuzeyinde, Eskihisar Köyü civarında kurulmuştur. Bu şehir M.Ö. 261 - 245 yılları arasında, Suriye Kralı II. Antiokhos tarafından kurulmuştur. II. Antiokhos kente karısı Laodike'nin adını vermiştir. Laodike'nin kenti anlamına gelen "Laodikeia" adını alan kent, M. S. 7. yüzyılda büyük bir depremle yıkılınca, kent bugünkü Kaleiçi mevkiine taşınmıştır. Türkler Denizli havalisini zaptettikten sonra, kenti "Ladik" adıyla anmışlardır.
Denizli adına, tarihi kaynaklarda başka başka isimler olarak rastlamaktayız. Selçuklu kayıtları ve Denizli mahkemesi seciye sicilleri Ladik ismini vermektedir. İbni Batuta'nın seyahatnamesinde Tunguzlu denilmektedir. Mesalikullebsar'da da Tunguzlu olarak kaydedilmiştir.
Timurlenk'in zafernamesini yazan, Serafettin Zemdi Tenguzlug ve Tonguzlug gibi iki isimden bahsetmektedir. Tensiz kelimesi eski Türkçe'de Deniz demektir. Tunguzlu ise bugünkü imlasıyla Denizli demektir. Netice olarak Denizli adi, Tenguzlu ve Tunguzlu kelimelerinin zamanla ağızdan agıza, Denizli kelimesi haline gelmesinden bugünkü şeklini almıştır.
DENİZLİ TARİHİ
Anadolu’nun diğer bölgeleri gibi Denizli de asırlar boyunca çeşitli
istilâlara uğramıştır. M.Ö. 2500 senesinde Luviler’in istilâsına uğrayan
Denizli, bilâhare Hitit İmparatorluğunun toprağı olmuştur. Hititlerin
yıkılışından sonra Frikya, sonra da Lidyalılarca ele geçirilmiştir. M.Ö. 6.
asırda Persler işgâl etmiş, M.Ö. 4. asırda Makedonya Kralı İskender, Anadolu
ve İran’ı istilâ edince, Makedonya İmparatorluğuna dâhil olmuştur.
İskender’in ölümü ile imparatorluk parçalanmış, bu bölge Asya İmparatorluğu
kısmında kalmıştır. Bilâhare Bergama Krallığı bu bölgeyi ele geçirmiş, bu
krallık M.Ö. 130’da Roma’nın nüfûzuna geçince, bölge Roma İmparatorluğu
içinde kalmıştır. Roma İmparatorluğu M.S. 395’te ikiye bölününce, bu bölge
Doğu Roma (Bizans)nın payına düşmüştür. Yedi ve onuncu asırlarda İslâm
orduları bu bölgeye pekçok akınlar düzenlemişlerdir.
1071 Malazgirt Zaferinden sonra Anadolu fâtihi ve Türk Devletinin kurucusu
Selçuklu Kutalmışoğlu Süleymân Şahın başkumandanlığındaki Türk Oğuz orduları
bu bölgeyi fethetmişlerdir. 1110 senesinde Birinci Haçlı Seferinde
Kommenoslar Denizli’yi geri aldılar. 1158 ve 1189’da Türkler yeniden bölgeye
hâkim oldular. Türklerle Bizanslılar arasında el değiştiren Denizli, 1206’da
yeniden fethedilerek Konya’ya bağlandı. 1255’te Bizanslılar Denizli’yi geri
aldılarsa da, birkaç sene kalabildiler. Denizli Beyleri, Lâdik Beyleri ve
İnançoğulları Beyliği, Germiyanoğlu Beyliğine bağlandı. 1300-1381 arasında
İnançoğullarından dört Türkmen Beyi Denizli’de saltanat sürdü.
İnançoğullarından önce Sâhib-Ataoğulları, Denizli’yi Germiyanoğullarından
almış, fakat kısa bir müddet sonra terk etmişlerdir.
1390’da Sultan Yıldırım Bâyezîd, Germiyan beyliği ile birlikte Denizli’yi
Osmanlı topraklarına katmıştır. 1402 Ankara savaşından sonra
Germiyanoğulları tekrar Denizli’ye hâkim olmuşlarsa da, 1423’te Germiyan
Beyliği ve Denizli tekrar Osmanlı toprağı olmuştur. 1423’ten bu yana hiçbir
istilâya mâruz kalmamıştır. Osmanlı devrinde merkezi Kütahya’da bulunan
Anadolu Beylerbeyliğinin (eyâletinin) 14 sancağı (vilâyeti)ndan biri olan
Aydın’a bağlı kazâ merkeziyken, kısa bir müddet sonra sancak olmuştur.
Tanzimâttan sonra da İzmir vilâyetinin 6 sancağından biri olmuştur. Birinci
Dünyâ Harbinden sonra Menderes Nehrinin sağ yanı Yunanlılara, sol tarafı
İtalyanlara verildi. İtalyanlar bu bölgeyi işgâl etmediler. Yunanlılar 5
Temmuz 1920’de Buldan kasabasına kadar geldiler. 4 Eylül 1922’de kaçarken
çok sayıda Buldanlı’yı şehid ettiler. Denizli, Cumhûriyet devrinde il
olmuştur.
Kronoloji
| M.O. 4000'ler | Kalkolitik donem |
| M.O. 3000 - 2000 | ilk Tunç Cağı |
| M.O. 2000 - 1200/1100 | Orta Tunç cağı ve Son Tunç cağları |
| M.O. 1800 | Denizli'nin Arz ava Sayasal Birliği içinde yer olması |
| M.O. 1200 | Deniz kavimleri göçü |
| M.O. 1100'ler | Deniz kavimleri göçüyle Hitit Devleti'nin yıkılması |
| M.O. 546 | Ahamenis Kralı II.Kiros'un Lidya Krallığı'nı ortadan kaldırması |
| M.O. 360 | Hellespontos, Misya, Lidya ve Karya satraplarının Pers merkezi yetkesine bas kaldırışı |
| M.O. 334 | Büyük İskender'in Anadolu seferi ile Denizli yöresindeki Pers etkinliğine son verilmesi |
| M.O. 246 | ll.Antiokus'un karisi Laodikeia'yı ziyareti sırasında Laodikeia kentinin kurulması |
| M.O. 188 | Roma, Bergama, Selevkoslar arasında barış antlaşmasının yapılması |
| 649 | Muaviye'nin Kıbrıs seferi |
| 1070 | Türklerin Denizli'de ilk kez görülmeleri |
| 1077 | Denizli'nin Türklerce fethi |
| 1097 | Kentin Bizansın eline geçmesi |
| 1102 | l.Kılıç Arslan'ın Denizli'ye fethi |
| 1119 | Denizli'nin yeniden Bizans'ın eline geçmesi |
| 1148 | Haçlılar'ın Denizli'den geçmeleri |
| 1190 | Frederik Barbaros komutasındaki bir Haçlı Ordusu'nun Denizli'den geçmesi |
| 1207 | Denizli'nin yeniden Türkler'in eline geçmesi |
| 1259 | Türkmenlerin Denizli'nin yönetimini ele geçirmeleri |
| 1288 | Denizli'nin Germiyanogulları egemenliğine girmesi |
| 1300 - 1368 | Denizli'de İnançogulları egemenliği |
| 1368 | Denizli'ni yeniden Germiyanogulları egemenliğine girmesi |
| 1391 | Denizli'nin Osmanlılar'ın eline geçmesi |
| 1403 | Timur'un Denizli'yi Germiyanoğulları'na geri vermesi |
| 1429 | Denizli'nin kesin olarak Osmanlı egemenliğine girmesi |
| 1874 | Denizli'de ilk Rüştiye Mektebi'nin açılması |
| 1876 | Denizli'de ilk Belediyenin kurulması |
| 1879 | İzmir-Aydın demiryolunun Sarayköy'e dek uzatılmasına ilişkin bir antlaşmanın yapılması |
| 1883 | Yapılan yönetim değişikliği ile Denizli'nin Sarayköy, Buldan ve Tavas kazalarının bağlandığı bir sancak haline getirilmesi |
| 1884 | Çal Kazası'nın Denizli sancağına bağlanması |
| 1888 | Acıpayam Kazası'nın, Denizli sancağına bağlanması, Sarayköy demiryolu hattının Dinar'a dek uzatılmasının kararlaştırılması |
| 1910 | Denizli'nin "Bağımsız Mutasarrıflık" haline getirilmesi |
| 22 Mart 1919 | İzmir'de toplanan Reddi İlhak Kongresi'ne Denizli'den bir kurulun katılması |
| 25 Nisan 1919 | İstanbul Hükümeti'nin Şehzade Abdurrahim Efendi başkanlığındaki bir öğüt kurulunun Denizli'ye göndermesi |
| 15 Mayıs 1919 | İzmir'in Yunanlılar'ca işgali üzerine, Denizli'de bir protesto mitingi düzenlenmesi |
| 16 Mayıs 1919 | Yunan işgalinin protesto edilmesi amacıyla Tavas'ta da bir miting düzenlenmesi |
| 17 Mayıs 1919 | İşgale karsı Çal'da bir miting düzenlenmesi |
| 29 Mayıs 1919 | Denizli'de Redde-i ilhak Cemiyeti'nin kurulması |
| 8 Haziran 1919 | Sarayköy'de bir Kuka-yi Milliye Cephesi'nin oluşturulması |
| 10 Haziran 1919 | Denizli Heyet-i Milliye'nin kurulması ve Sarayköy cephesinin oluşturulması |
| 3 Ağustos 1919 | İstanbul Hükümeti'nin Denizli'de incelemelerde bulunmak üzere Jandarma Genel Komutanı Ali Kemal Paşa'yı göndermesi |
| 7 Ağustos 1919 | Denizli Mutassarrıfı Faik Bey'in Dahiliye Nezareti'ne bir telgraf çekerek, Kuka-yi Milliye'nin dağıtılması buyruğunu geri çevirmesi |
| 18 Ağustos 1919 | Denizli delegelerinin Sivas Kongresi'ne katılmak üzere kentten ayrılması |
| 12 Ocak 1920 | Emin Efendi ve Faik Bey'in İstanbul'da toplanan Meclis-i Mebusan'a Denizli milletvekili olarak katılması |
| 21 Haziran 1920 | Çopur Musa çetesinin Çivril'i basması |
| 5 Temmuz 1920 | Yunanlılar'ın Buldan'a ve Çal'ın bazı köylerine girmesi |
| 8 Temmuz 1920 | Demirci Mehmet EFE'nin adamlarından Soketli Ali EFE'nin Denizli'de öldürülmesi |
| 9 Temmuz 1920 | Denizli'ye giren Demirci Mehmet EFE'nin, Soketli Ali EFE'nin ölümünden sorumlu tuttuğu 60 kişiyi öldürtmesi |
| 29 Temmuz 1920 | Yarbay Nazmı Bey'in 57.Tümen Komutan ive Mutasarrıf vekili olarak Denizli'ye gelmesi |
| 18 Ocak 1921 | Çivril'in Yunan işgaline uğraması |
| 1 Nisan 1921 | Çivril'in ikinci bir kez işgale uğraması |
| 30 Ağustos 1922 | Çivril'in Büyük Taarruzla birlikte Yunan işgalinden kurtarılması |
| 4 Eylül 1922 | Buldan'ın işgalden kurtarılması |
Tarihi alanlar
Denizli târihî ve turistik yerler bakımından çok zengindir. Mesîre
yerleri yanında sağlığa çok faydalı kaplıcaları ile turizm sektörü için çok
müsâittir.
Denizli Kalesi: Osmanlı devrinde artık önemi kalmadığı için ihmâl edilmiş ve
yıkılmıştır. 1702 zelzelesinde 12.000 kişi ölürken kale de büyük hasar
görmüştür. Arap seyyahı İbn-i Battûtâ 1332’de Denizli’ye hayran kalmıştır.
Yedi câmiden bahseder.
Sultan Murad Câmii: Honaz ilçesindedir. Kitâbesi yoktur. On beşinci asır
mîmârî özelliğini taşır. Küçük, kare plânlı ve tek kubbelidir. Günümüzde
harâbe hâlindedir.
Yazır Câmii: Acıpayam’ın Yazır köyündedir. 1801’de yapılmıştır. Ahşap tavan
gül motifleri ile süslüdür. Mîmârî ve süsleme bakımından çok değerlidir.
Savranşah Câmii: Çivril ilçesinin Savranşah köyündedir. Kitâbesinde, 1802’de
Ömer Ağa tarafından yaptırıldığı bildirilmektedir. İç süslemeleri arasında
bir câmi motifi bulunur.
Yediler Türbesi: Denizli içindedir. İnanç Beylerine âit 7 kabir bulunur. On
üçüncü asır eseridir.
Yatağan Baba Türbesi: Baklan ilçesindedir. Kitâbesi yoktur. On altıncı asır
klasik Osmanlı Türbe mîmârîsi tarzında yapılmıştır.
Akhan: Denizli-Eğridir arasında Goncalı köyündedir. Sultan İzzeddîn İkinci
Keykâvus yaptırmıştır. Taş işçiliği çok güzeldir. Beyaz mermer levhalardan
yapıldığı için Akhan denilmiştir. Gökpınar (Emir Sultan)Çayı yanından geçer.
Kervansarayda yatılacak yerler, eşyâ deposu, ahır, yem ve saman depoları,
hamam, mescit, nalbant ve semerci, koşum atölyesi vardır.
Çardakhan Kervansarayı: Çardak ilçesindedir. 1230’da yaptırılmıştır. Sultan
hanlarının yalın süslemesiz örneklerindendir. Günümüzde yıkık bir hâldedir.
Ahmetli Köprüsü: Sarayköy’le Buldan arasında Ahmetli köyü yakınındadır.
Yapım târihi belli değildir. Roma veya Selçuklu eseri olduğu
zannedilmektedir.
Eski Denizli Mezarlığı: Türklerin Denizli’yi fethinden bu yana kullanılan bu
mezarlık bir târih hazînesidir. Bu mezarlıkta Denizli’yi fethederken şehid
olan Selçuklu Komutanı Mehmed Gâzi ile Haçlılara karşı savaşta şehid olan
Fatma Yıldız Hanımın mermer kabirleri vardır.
Eski târihî eser ve harâbeler: Hierapolis:Pamukkale yakınındadır. İyonların
kaplıca şehridir. Depremde yıkılmış, M.Ö. 1900 senesinde Bergama Kralı
Evmenes yeniden inşâ ettirmiştir. M.S. 1354’te depremde yeniden yıkılmış ve
terk edilmiştir. Tapınak, tiyatro, saray ve ev harabeler hâlen ayaktadır.
Laodikela: Türklerin “Ladik” dedikleri bu şehir, Diopolis ve Rhoas
şehirlerinin harâbeleri üzerine kurlmuştur. Şehir dâire şeklinde bir kale
içindedir. Üç giriş kapısı vardır. M.Ö. 3. asırda kurulmuştur. Şehir
harâbelerinde hamam ve tiyatro kısmen sağlamdır. Denizli’ye 6 km
mesâfededir.
Selokid soyundan Andtiokos Kralı Antiokos-II bu şehri kurarak karısının
ismini “Laodikela” vermiştir. Bu şehir harâbelerinde gizli geçitler, büyük
banyolar, pazar yeri (Agora), şehir kuzey ve güney kapısı, şehir duvarları (sehler),
su kaynağı, tiyatro, mezarlar ve heykel müzesi ile öldürücü zehirli gazların
(pulutonium) bulunduğu yerler vardır.
Tripolis: Buldan’ın Yenice köyündedir. Harâbeler içinde şehir suları,
kilise, su yolları, mezar ve tiyatro hâlen bulunmaktadır.
Beyce Sultan Höyüğü: Târih öncesi çağa âit yerleşim merkezidir. Çivril
ilçesinin Menteşe köyü yakınındadır. Burada Arzava Krallığına âit eserler de
bulunmuştur. Burada Bakırtaş (kalkolitik) devrinden son tunç çağlarına kadar
40 kattan meydana gelen kalıntılar bulunmuştur.
Pamukkale: Denizli’nin en çok turist çeken yeridir. Turistik tesisleri
mevcuttur. Pamukkale Kaplıcasında “radon gazı” vardır. Bu su insanı
dinlendirici özelliğe sâhiptir. Bu suda hem banyo edilebilir hem de
içilebilir. 35°C sıcaklıkta ve lezzetlidir. Topraktan fışkıran ve küçük bir
göl meydana getiren karbondioksitli ve kireçli sıcak su derin kanallarla
ovaya akar ve sonra soğur.
Pamukkale, dünyâda eşi bulunmayan bir tabiat hâdisesidir. Binlerce seneden
beri kireçli sıcak su kaynaktan uzaklaşınca soğuyup katılaşmış ve katlar,
basamaklar hâlinde pamuktaşlarını (travertenleri)meydana getirmiştir.
Denizli’ye 20 km uzaklıktadır. Az ilerisinde İyonların kaplıca şehri olan
“Hierapolis”in harâbeleri vardır. Dünyâda bir benzeri bulunmayan Pamukkale
aynı zamanda şifâlı bir kaplıcadır. Damar, kalp, romatizma ve sinir
hastalığına iyi gelir.
Mesîre yerleri: Orman içinde ve göl kenarlarında çok güzel mesîre yerleri
vardır.
İncilipınar: Denizli’ye iki km uzaklıktadır.
Gökpınar: Denizli’ye 10 km uzaklıkta olup, Acıpayam-Denizli arasındadır.
Büyük çınar ağaçlarıyla kaplıdır. Orman, göl ve akarsular bir aradadır.
Honaz ve Karcı dağlarının birleştiği vâdidir.
Çamlık: Denizli yakınında 1000 kişinin dinleneceği orman içi mesîre yeridir.
Güney Çağlayan: Güney ilçesinin 10 km uzaklığında, 10 m yükseklikten akan
bir çağlayandır. Çevresi ağaçlık ve güzel manzaralıdır.
Diğer mesîre yerleri ise, Kocapınar, Işıklı, Gümüşsu, Evkara çamlığı, Hisar
değirmenleri, Alacain, Çambaşı, Kadılar, Iğdır çamlığı, Gürpınar ve Kestane
Deresidir.
Kaplıcaları: Denizli ili şifâlı su kaynakları bakımından oldukça zengindir.
Fakat bunların çoğunda tesis yoktur. Bâzıları şunlardır:
Karahayıt Ilıcası: İl merkezine 25 km uzaklıktadır. İçme kürleri sindirim
sistemi hastalıklarına, banyo kürleri ise astım, damar sertliği ve romatizma
rahatsızlıklarına iyi gelir.
Tekkeköy Kaplıcası: Sarayköy ilçesine 20 km uzaklıkta Tekkeköy
yakınlarındadır. Oteli olan bu kaplıcanın suyu romatizma, idrar yolları,
deri ve kadın hastalıklarına iyi gelir. Kaplıca yakınında kükürtlü bir çamur
da bulunmaktadır.
Ortakçı Ilıcası: Sarayköy ilçesi yakınlarındadır. Ilıcanın yanında bir hamam
ve otel bulunmaktadır. İçme ve banyo kürleri sindirim sistemi ve romatizma
hastalıklarına faydalıdır.
Yenice Kaplıcası: Buldan ilçesine bağlı Yenice köyü yakınlarındadır. İçme ve
banyo kürleri romatizma, kalp, damar sertliği, basur ve deri hastalıklarına
faydalıdır.